امام صادق(علیه السلام) فرمودند:
اثافى الاسلام ثلاثة: الصلوة و الزکوة و الولایة،لا تصح واحدة منهن الا بصاحبتیها.
سنگهاى زیربناى اسلام سه چیز است: نماز، زکات و ولایت که هیچ یک از آنهابدون دیگرى درست نمى شود.
کافى: ۲، ص ۱۸٫

رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
یا على انا مدینة العلم و انت بابها و لن تؤتى المدینة الا من قبل الباب… انت امام امتى و خلیفتى علیها بعدى، سعد من اطاعک و شقى من عصاک، و ربح من تولاک و خسر من عاداک.
اى على من شهر علمم و تو درب آن هستى، به شهر جز از راه درب آن وارد نشوند. … تو پیشواى امت من و جانشین من در این شهرى، کسى که اطاعت تو کند سعادتمند است، و کسى که تو را نافرمانى کند، بدبخت است، و دوستدار تو سود برده و دشمن تو زیان کرده است.
جامع الاخبار: ۵۲، ح ۹٫

رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
ولایة على بن ابى طالب ولایة الله و حبه عبادة الله و اتباعه فریضة الله و اولیاؤه اولیاء الله و اعداؤه اعداء الله و حربه حرب الله و سلمه سلم الله عز و جل.
ولایت على بن ابیطالب(علیه السلام) ولایت خداست، دوست داشتن او عبادت خداست، پیروى کردن او واجب الهى است و دوستان او دوستان خدا و دشمنان او دشمنان خدایند، جنگ با او، جنگ با خدا و صلح با او، صلح با خداى متعال است.
امالى صدوق: ۳۲٫

امام کاظم(علیه السلام) فرمودند:
ولایة على(علیه السلام) مکتوبة فى صحف جمیع الانبیاء ولن یبعث الله رسولا الا بنبوة محمد ووصیة على(علیه السلام) .
ولایت على(علیه السلام) در کتابهاى همه پیامبران ثبت شده است و هیچ پیامبرى مبعوث نشد، مگر با میثاق نبوت محمد(صلی الله علیه و آله و سلم) و امامت على(علیه السلام) .
سفینة البحار ۲: ۶۹۱٫

رسول خدا(صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
من یرید ان یحیى حیاتى، و یموت مماتى،ویسکن جنة الخلد التى وعدنى ربى فلیتول على ابن ابى طالب،(علیه السلام) فانه لن یخرجکم من هدى،ولن یدخلکم فى ضلالة.
کسى که مى خواهد زندگى و مرگش همانند من باشد و در بهشت جاودانه اى که پروردگارم به من وعده کرده، ساکن شود، ولایت على بن ابى طالب(علیه السلام) را انتخاب کند، زیرا او هرگز شما را از راه هدایت بیرون نبرده، به گمراهى نمى کشاند.
الغدیر ۱۰: ۲۷۸٫

رسول اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:
أن الله خلقنی و خلق علیاً و فاطمه و الحسن و الحسین و الأئمه من نور واحد؛
خداوند، من و علی و فاطمه و حسن و حسین و امامان را از یک نور آفریده است.
جامع الاخبار ص ۴۶

پیامبر اکرم صلى‏الله‏علیه‏و‏آله وسلم :
مَن أحَبَّ أن یَلقَى اللّه‏َ ضاحِکا مُستَبشِرا فَلیَتَوَلَّ عَلِیَّ ابنَ مُوسَى الرِّضا علیه‏السلام ؛ ‏
کسى که دوست دارد خندان و با روى گشاده خداوند را دیدار کند ، باید از محبّت و ولایت على بن موسى الرضّا علیه‏السلام بهره‏مند باشد .
بحار الأنوار ، ج ۳۶ ، ص ۲۹۶ .

قال الامام الرضا – علیه السلام – : إن الإمامة زمام الدین و نظام المسلمین و صلاح الدنیا و عز المؤمنین، ان الإمامة أس الإسلام النامی و فرعه السامی
امام رضا – علیه السلام – فرمودند: امامت، زمام دین و مایه نظام و انسجام مسلمانان و صلاح دنیا و عزت مؤمنان است. امامت، اساس اسلام و شاخه بلند آن است.
«کافی، ج ۱، ص ۲۰۰»

قال رسول الله – صلّی الله علیه و آله – : انَّ خُلَفائی و اوصیائی و حُجَجِ اللهِ علی الخَلقِ بعدی اثنا عشر اوَّلُهم اخی و آخِرُهم وَلَدی … قال المهدی یملأها قسطاً و عدلاً … .
پیامبر اکرم – صلّی الله علیه و آله – فرمودند: همانا جانشینان و اوصیاء من و حجت های الهی بر مردم بعد از من دوازده نفرند، اولی آنها برادرم (علی) و آخرینشان فرزندم می باشد … مهدی که دنیا را از قسط و عدل پر می‌کند … .
«بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۷۱»

قال رسول الله – صلّی الله علیه و آله – : الائمه بعدی اثنا عشر، عدد شهور الحول و منا مهدی هذه الامة له هیبةُ موسی و بهاءُ عیسی و حکمُ داودَ و صبرُ ایوب.
پیامبر اکرم – صلّی الله علیه و آله – : فرمودند: ائمه بعد از من ۱۲ نفرند؛ به تعداد ماه های سال و مهدی این امت از ما است، هیبتی موسی گونه دارد و به زیبایی مانند عیسی است و در حکم مانند داود و صبری ایوب وار دارد.
«منتخب الاثر، ص ۲۶»

قال امیرالمؤمنین – علیه السلام – لِابْنِهِ الْحَسَنُ – علیه السلام – : یَا بُنَیَّ أَمَرَنِی رَسُولُ اللَّهِ – صلی الله علیه و آله – أَنْ أُوصِیَ إِلَیْکَ وَ أَنْ أَدْفَعَ إِلَیْکَ کُتُبِی وَ سِلَاحِی کَمَا أَوْصَى إِلَیَّ رَسُولُ اللَّه – صلی الله علیه و آله – … .
امیرمؤمنان – علیه السلام – به فرزندش حسن – علیه السلام – فرمودند: فرزندم! رسول اکرم – صلی الله علیه و آله – به من امر فرمود که به تو وصیت کنم و کتاب ها و سلاح خودم را به تو بسپارم چنان که پیامبر – صلی الله علیه و آله – به من وصیت کرد و هم چنین پیامبر اکرم – صلی الله علیه و آله – به من فرمود که به تو دستور دهم وقتی مرگ فرا رسید، همه این وصایا را به برادرت حسین – علیه السلام – نمایی و کتابها و سلاح را به او بسپاری.
«اصول کافی، ج ۲، ص ۶۴»

قال الامام الْحَسَن – علیه السلام – : اِنَّ الْحُسینَ بن علی بَعْدَ وَفاةِ نفسی امام مِنْ بَعدی … .
امام حسن – علیه السلام – فرمودند: حسین بن علی – علیه السلام – بعد از رحلت من امام است، زیرا خداوند بعد از من امامت را به نام او ثبت کرده است و امامت از طریق وراثت پیامبر به او رسیده است.
«اصول کافی، ج ۲، ص ۷۲»

قال رسول الله – صلی الله علیه و آله – : الْحَسَنُ و الْحُسینُ امامانِ قاما اوقَعَدا.
رسول اکرم – صلی الله علیه و آله – فرمودند: حسن و حسین – علیهما السلام – امام اند چه در حال قیام باشند و چه در حال سکوت.
«بحار الانوار، ج ۴۳، ص ۲۹۱»

قال رسول الله – صلی الله علیه و آله – : الْحَسَنُ و الْحُسینُ اَماما اُمَّتی بعد أبیهِما.
رسول اکرم – صلی الله علیه و آله – فرمودند: حسن و حسین- علیهما السلام- بعد از پدرشان امام و پیشوای امت من هستند.
«بحار الانوار، ج ۳۶، ص ۲۵۴»

قالَ رسولُ الله – صلی الله علیه و آله – : یا عَلی اَنْتَ الامام و الخلیفة بعدی، حربُکَ حربی و سِلمُکَ سِلمی.
رسول خدا – صلی الله علیه و آله – فرمودند: یا علی تو امام و جانشین بعد از من هستی، جنگ با تو جنگ با من است و مسالمت با تو مسالمت با من است.
«بحار الانوار، ج ۳۶، ص ۳۳۷»

قال رسول الله – صلی الله علیه و آله – : حقُ علیٍّ عَلی هذهِ اِلاُمَةِ کَحَقِ الوالِدِ عَلی الوَلَدِ.
رسول خدا – صلی الله علیه و آله – فرمودند: حق علی بر این امت مثل حق پدر بر فرزندش است.
«بحار الانوار، ج ۳۶، ص ۵»

قال رسول الله – صلی الله علیه و آله – : مَنْ کنتُ مَولاهُ فَعلیٌ مَولاهُ.
رسول خدا – صلی الله علیه و آله – فرمودند: هر کسی من مولای او هستم، علی مولای اوست.
«بحار الانوار، ج ۳۷، ص ۱۰۸»

قال الله عزّوجلّ:
همانا علی امام پرهیزگاران و رهبر روسفیدان پاک و پادشاه مؤمنان است.

(امالی‌الصدوق۳۵۲)

قال الله عزّوجلّ:
ولایت علی بن ابی طالب(ع) دژ (امان) من است هرکه وارد آن شود، از عذاب من در امان خواهد بود.
(عیون اخبارالرضا(ع)۱/۱۴۶)

قال الله عزّوجلّ:
(ای آدم!) اگر این‌ها(اهل بیت علیهم‌السلام) نبودند، نه تو را می‌آفریدم و نه بهشت و جهنم را، و نه آسمان و زمین را.
(معانی‌الاخبار۱۲۴)

قال الله عزّوجلّ:
برادرت علی را بشارت ده، که من دوست‌دار او را عذاب نمی‌کنم و به دشمن او رحم نمی‌کنم.
(امالی صدوق۳۹)

قال الله عزّوجلّ:
به‌راستی در‌می‌گذرم از مردمان مسلمانی که ولایت امام عادلی را که از جانب خداوند است پذیرفته‌اند.
(کافی۱/۳۷۶)

قال الامام الصادق ـ علیه السّلام ـ :
و الله ما اَحَبَّ اللهَ مَنْ احبَّ الدّنیا و الی غیرَنا.
امام صادق ـ علیه السّلام ـ فرمودند:
به خدا سوگند، کسی که دنیا را دوست بدارد (برای غیر خدا) و ولایت غیر ما اهل بیت را داشته باشد خدا را دوست ندارد.
«فروع الکافی، ج ۸، ص ۱۲۹»

عَنْ أبی عَبْدِ الله عَنْ قَوْلِهِ تَعالی «هُنَالِکَ الْوَلَیَةُ لِلَّهِ الْحَقِّ» (کهف/۴۴)، قالَ: ولایةُ أمیرِ الْمُؤمِنیِنَ.
امام صادق – علیه السلام – در تفسیر آیه «در آنجا ثابت شد که ولایت از آن خداوند بر حق است»، فرمودند: مراد (از ولایت خدا) ولایت امیر المؤمنین است.
«نور الثقلین، ج ۳، ص ۲۶۲»

عَنْ أبِی عَبْدِ اللهِ – عَلَیْهِ السَّلامُ – قالَ: اُمِرَ النّاسُ بِمَعْرِفَتِنا وَ الرَّدِّ إلَینا وَ التَّسْلیمِ لَنا، ثُمَّ قالَ: وَ إنْ صامُوا وَ صَلُّوا وَ شَهِدُوا أنْ لا إله إلّا اللهُ وَ جَعَلُوا فِی إنْفُسِهِمْ أنْ لا یَرُدُّوا إلَیْنا کانُوا بِذلِک مُشْرِکینَ.
امام صادق – علیه السلام – فرمودند: مردم مأمورند تا ما را بشناسند و به سوی ما بازگردند و تسلیم ما باشند. سپس فرمودند: و در غیر این صورت اگر به سوی ما باز نگردند و از ما پیروی نکنند، هر چند که روزه بدارند و نماز بخوانند و به یگانگی خداوند اقرار نمایند، در شمار مشرکین خواهند بود.
«الکافی، ج ۲، ص ۳۹۸»

عَنْ أبِی عَبْدِ الله – عَلَیْهِ السَّلامُ – فِی قَوْل اللهِ عَزَّ وَ جَلَّ «إِلَیْهِ یَصْعَدُ الْکَلِمُ الطَّیِّبُ وَ الْعَمَلُ الصَّلِحُ یَرْفَعُهُ» (فاطر/۱۰) قالَ: وَلایَتَنا أهْلَ الْبَیْتِ (و أهْوی بِیَدِهِ إلی صَدْرِهِ) فَمَنْ لَمْ یَتَوَلَّنا لَمْ یَرْفَعِ الله لَهُ عَمَلاً.
امام صادق – علیه السلام – در تفسیر آیه «سخنان پاکیزه به سوی او (خدا) صعود می کند و عمل صالح را بالا می برد» فرمودند: ولایت ما اهل بیت مایه عروج عمل است (و سپس به سینه خود اشاره کرد و) فرمودند: کسی که ولایت ما را ندارد، خداوند هیچ عملی را از او بالا نمی برد.
«نور الثقلین، ج ۴، ص ۳۵۳»

عَن الامام الصادق – عَلَیْهِ السَّلامُ – فِی قَوْلِهِ تَعالی «مِّنَ الْمُؤْمِنِینَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَهَدُوا اللَّهَ عَلَیْهِ فَمِنْهُم مَّن قَضَی …» (الاحزاب/۲۳) قال: و اللهِ ما عَنی غَیْرَکمْ إذا وَفَّیْتُمْ بِما أخَذَ عَلَیْکمْ مِیثاقَکمْ مِنْ وَلایَتِنا … .
امام صادق – علیه السلام – در تفسیر آیه «از میان مؤمنان کسانی هستند که بر سر عهدی که با خدا بستند صادقانه ایستاده اند، بعضی پیمان خود را به آخر بردند و بعضی دیگر در انتظارند و هرگز تبدیل و تغییری در پیمان خود راه ندادند» فرمودند: به خدا سوگند مراد آیه جز شما نیست زیرا شما به میثاق الهی در باب ولایت ما وفا کردید و تغییری در آن پیمان ایجاد ننمودید که اگر میثاق را تغییر می دادید خداوند شما را سرزنش می کرد، چنان که دیگران را سرزنش کرد و فرمودند: ما، در بسیاری از ایشان عهدی نیافتیم و اکثر ایشان را فاسق یافتیم.
«بحار الأنوار، ج ۴۷، ص ۳۹۱»

عَنْ أبِی عَبْدِ اللهِ – عَلَیْهِ السَّلامُ – قالَ: لَمَّا أرادَ اللهُ عَزَّ وَ جَلَّ أنْ یَخْلُقَ الْخَلْقَ خَلَقَهُمْ وَ نَشَرَهُمْ بَیْنَ یَدَیْهِ ثُمَّ قالَ لَهُمْ مَنْ رَبُّکمْ؟ فَأوَّلُ مَنْ نَطَقَ رَسُولُ اللهِ و أمِیرُ الْمُؤمِنِینَ وَالْأئِمَّةُ – عَلَیْهِم السَّلامُ -. فَقالُوا أنْتَ ربنا.
امام صادق – علیه السلام – فرمودند: هنگامی که خداوند اراده خلق مخلوقات را کرد، ایشان را خلق کرد و در برابر خود پراکنده ساخت، سپس پرسید خدای شما کیست؟ اولین کسانی که جواب دادند، رسول الله و امیرالمؤمنین و ائمه بودند که گفتند: تویی پروردگار ما.
«علل الشرایع، ج ۱، ص ۱۱۸»

عَن الامام الصادق – عَلَیْهِ السَّلامُ – قالَ: ثَلاثَةٌ هُنَّ فَخْرُ الْمُؤْمِنِ و زِینه فِی الدُّنْیا و الْآخِرَةِ الصَّلاةُ فِی آخِرِ الَّیْلِ وَ یَأسُهُ مِمّا فِی أیْدِی النّاسِ وَ وَلایَةُ الإمامِ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ – عَلَیْهِم السَّلامُ -.
امام صادق – علیه السلام – فرمودند: سه چیز مایه افتخار و برتری انسان مؤمن و نیز زینت دنیا و آخرت او است: نماز شب، مأیوس بودن از آن چه در دستان مردم است و پذیرفتن ولایت و رهبری آل محمد – صلی الله علیه و آله -.
«أمالی صدوق، ص ۵۴۴»

عن ابی عبدالله – علیه السلام – قال: إذا أرادَ الاِمام ان یعلم شَیْئاً أعْلَمَهُ اللهُ ذلِک.
امام صادق – علیه السلام – فرمودند: هنگامی که امام اراده کند تا به چیزی آگاه بشود، خداوند متعال وی را نسبت به آن چیز آگاه می سازد.
«الکافی، ج ۱، ص ۲۵۸»

عَنْ أبِی عَبْدِ اللهِ – عَلَیْهِ السَّلامُ – فی قَولِ اللهِ عَزَّ وَ جَلَّ: إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمَانَةَ عَلَی السَّمَوَ تِ وَ الْأَرْضِ وَ الْجِبَالِ فَأَبَیْنَ أَن …» (احزاب/۷۲) قال: هِیَ وَلایَةُ أمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ – عَلَیْهِ السَّلامُ -.
امام صادق – علیه السلام – در تفسیر آیه «ما امانت را بر آسمان ها و زمین و کوه ها عرضه داشتیم، آنها از حمل آن سر برتافتند و از آن هراسیدند؛ اما انسان آن را بر دوش کشید؛ او بسیار ظالم و جاهل بود» فرمودند: امانت، ولایت امیر المؤمنین – عَلَیْهِ السَّلامُ – است.
«نور الثقلین، ج ۴، ص ۳۱۲»

عَنْ أبِی عَبْدِ اللهِ – عَلَیْهِ السَّلامُ – فِی قَوْلِهِ «إِنَّ هَذَا الْقُرْءَانَ یَهْدِی لِلَّتِی هِی أَقْوَمُ» (الاسراء/۹)، قالَ: یَهْدِی إلی الإمامِ.
امام صادق – علیه السلام – در تفسیر آیه «این قرآن به راهی که استوارترین راههاست هدایت می کند» فرمودند: انسان را به سوی امام هدایت می کند.
«نور الثقلین، ج ۳، ص ۱۴۰»

عَنْ أبی عَبْدِ اللهِ – عَلَیْهِ السَّلامُ – قالَ: لَوْ بَقِیَتْ الْاَرْضُ بِغَیْرِ إمامٍ ساعَةً لَساخَتْ.
امام صادق – علیه السلام – فرمودند: اگر زمین لحظه ای بدون حجت الهی باشد، نابود می گردد.
«نور الثقلین، ج ۴، ص ۳۶۹»

قالَ الامام العسکری – عَلَیْهِ السَّلامُ – : قال الله تعالی یا آدَمُ إنَّما اَمَرْتُ الْمَلائِکةَ بِتَعْظیمِک بِالسُّجُودِ لَک إذْ کنْتَ وِعاءً لِهذِهِ الْأنْوارِ.
امام حسن عسکری – علیه السلام – فرمودند: خداوند متعال به آدم گفت: ای آدم به این دلیل به ملائکه امر کردم تا به عنوان عظمت تو در برابرت سجده کنند که وجود تو ظرف این انوار (نور اهل بیت) است.
«تفسیر الامام العسکری، ص ۲۲۵»

عَن الامام الباقر – عَلَیْهِ السَّلامُ – قالَ: یا سدیْرُ إنَّما اُمِرَ النَّاسُ أنْ یَأتُوا هذا الأحْجارَ فَیَطُوفُوا بِها ثُمَّ یأتُوا فَیُعْلَمُونا وِلایَتَهُمْ لَنا … .
امام باقر – علیه السلام – فرمودند: ای سدیر! همانا مردم مأموریت یافته اند به دیدار این بیت سنگی بشتابند و بر گرد آن طواف کنند، سپس به نزد ما بیایند و ولایت خود را نسبت به ما اعلام کنند و این همان گفتار خداوند است که فرمودند: کسی که توبه کند و به عمل صالح بپردازد را می بخشم و او هدایت یافته است، سپس حضرت با دست به سینه خود اشاره کرد و فرمودند: به سوی ولایت ما (هدایت یافته است).
«بحار الأنوار، ج ۴۷، ص ۳۶۴»

عَنْ جابِرِ قالَ: سَمِعْتُ أبا جَعْفَرٍ – عَلَیْهِ السَّلامُ – یَقُولُ: إنّما یَعْرِفُ اللهُ عَزَّ وَ جَلَّ وَ یَعْبُدُهُ مَنْ عَرَفَ إمامَهُ مِنّا أهْلَ الْبَیْتِ وَ مَنْ لا یَعْرِفُ اللهَ عَزَّ وَ جَلَّ وَ (لا) یَعْرِفُ الإمامَ مِنّا أهْلَ الْبَیْتِ فَإنَّما یَعْرِفُ وَ یَعْبُدُ غَیْرَ اللهِ هکذا والله ضلالاً.
جابر می گوید: از امام باقر – علیه السلام – شنیدم که می فرمودند: البته کسی خدا را شناخت و عبادت کرد که خدا و امام خود را که از ما أهل بیت است شناخته باشد و کسی که امام خود از خاندان ما أهل بیت را نشناخته باشد، کسی غیر از خدا را شناخته و عبادت کرده است و قسم به خدا چنین فردی گمراه است.
«الکافی، ج ۱، ص ۱۸۱»

قال الامام ابو جعفر – عَلَیْهِ السَّلامُ – : إنَّما یُحِبُّنا مِنَ العَرَبِ وَ الْعَجَمِ أهلُ الْبُیُوتاتِ وَ ذُوُو الشَّرَفِ وَ کلُّ مَوْلُودٍ صَحیحٍ وَ إنمّا یُبْغِضُنا مِنْ هؤُلاءِ کلُّ مَدَنّسٍ مُطَّرَدٍ.
امام باقر – علیه السلام – فرمودند: از میان عرب و عجم فقط انسان های اصیل و با شرافت و هر کسی که به گونه ای صحیح متولد گردد ما را دوست می دارند و از میان آنان فقط کسانی که آلوده و مطرود باشند بغض ما را دارند.
«بحار الأنوار، ج ۲۷، ص ۱۴۹»

عَنْ أبِی حَمْزَةِ الْثُّمالِی قالَ: قالَ لَنا عَلِیُّ بْنُ الْحُسَیْنِ زَیْنُ الْعابِدِینَ – عَلَیْهِ السَّلامُ – : أیُّ الْبقاعِ أفْضَلُ؟ فَقُلْتُ … یصوم نهاراً و یقوم لیلاً فی ذلک المقام ثم لقی الله عزوجل بغیر ولایتنا لم ینتفع بذلک شیئاً.
ابوحمزه ثمالی می گوید: امام سجاد – علیه السلام – از من پرسید: برترین مکان کجاست؟ گفتم خدا و رسول او داناترند، امام – علیه السلام – فرمودند: برترین مکان مابین رکن و مقام (ابراهیم – علیه السلام -) است و اگر کسی به درازی عمر نوح زندگی کند و تمام روزها را روزه دار و شب ها را در آن مکان، در نماز باشد ولی به غیر ولایت ما از دنیا برود، اعمال او هیچ سودی برایش نخواهد داشت.
«ثواب الاعمال، ص ۴۵»

عَنِ الْإمامِ السَّجادِ – عَلَیْهِ السَّلامُ – قالَ: الإمامُ مِنّا لا یَکونُ إلّا مَعْصُوماً.
امام سجّاد – علیه السلام – فرمودند: امام از ماست و امام نمی باشد مگر معصوم.
«معانی الاخبار، ج ۱، ص ۱۳۲»

عَنْ أبِی حَمْزَةَ الثُّمالِیِّ عَنَ الْإمامِ الْباقِرِ – عَلَیْهِ السَّلامُ – قالَ: إنَّما یَعْبُدُ اللهَ مَنْ یَعْرِفُ اللهَ … قلت جُعِلتُ فِداک فَما مَعْرِفَةُ اللهِ؟ قالَ: تَصْدِیقُ اللهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ تَصْدِیقُ رَسُولِ اللهِ وَ مُوالاة عَلِیٍّ وَ الأیْتِمام بِهِ … .
ابو حمزه ثمالی می گوید: امام باقر – علیه السلام – فرمودند: کسی می تواند خدا پرست باشد که خدا را شناخته باشد و کسی که خدا را نشناخت در گمراهی به عبادت پرداخته است، به امام عرضه داشتم که فدایت شوم، شناخت خدا چگونه است؟ امام فرمودند: تصدیق خدا و رسول خدا و التزام به ولایت علی و پیروی از او و سایر ائمه هدی و همچنین بیزاری از دشمنان آنان به سوی خدای عز و جل و خدا این گونه شناخته می شود.
«الکافی، ج ۱، ص ۱۸۰»

عَنْ جابِرِ بْنِ یَزِیدٍ الْجُعْفِیِّ قالَ: قُلْتُ لِأبِی جَعْفَرٍ، مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ الْباقِرِ – عَلَیْهِ السَّلامُ – : لأیِّ شَیْءٍ یُحْتاجُ إلی النَّبِیِّ وَ الْإمامِ؟ فَقالَ: لِبَقاءِ الْعالَمِ عَلی صَلاحِهِ وَ ذلِک إنَّ اللهَ عَزَّ وَ جَلَّ یَرْفَعُ الْعَذابَ عَنْ أهْلِ الْأرْضِ … .
جابر بن یزید جعفی می گوید: از امام باقر علیه السلام پرسیدم چرا به پیامبر و امام نیاز داریم؟ حضرت فرمودند: برای آن که عالم به حالت صلاح خود باقی بماند و تا وقتی پیامبر یا امام در بین مردم باشند خداوند عز و جل اهل زمین را عذاب نمی کند … .
«علل الشّرایع، ج ۱، ص ۱۲۳»

قالَ الامام أبو جَعْفَر – عَلَیْهِ السَّلامُ – : إنّما یَعْرِفُ اللهُ عَزَّ وَ جَلَّ وَ یَعْبُدُهُ مَنْ عَرَفَ إمامَهُ مِنّا أهْلَ الْبَیْتِ وَ مَنْ لا یَعْرِفُ اللهَ عَزَّ وَ جَلَّ وَ (لا) یَعْرِفُ الإمامَ مِنّا أهْلَ الْبَیْتِ فَإنَّما یَعْرِفُ وَ یَعْبُدُ غَیْرَ اللهِ هکذا والله ضلالاً.
امام باقر – علیه السلام – فرمودند: البته کسی خدا را شناخت و عبادت کرد که خدا و امام خود را که از ما أهل بیت است شناخته باشد و کسی که امام خود از خاندان ما أهل بیت را نشناخته باشد، کسی غیر از خدا را شناخته و عبادت کرده است و قسم به خدا چنین فردی گمراه است.
«الکافی، ج ۱، ص ۱۸۱»

قالَ أمِیرِ الْمُؤمِنِینَ – عَلَیْهِ السَّلامُ – : وَ إنِّی النَّباءُ الْعَظِیمُ.
امام علی – علیه السلام – فرمودند: و مقصود از نبأ عظیم (در سوره نباء) من هستم.
«نور الثقلین، ج ۵، ص ۴۹۱»

قالَ أمیرِ الْمُؤمِنِینَ – عَلَیْهِ السَّلامُ – : وَ ما هَلَک مِنَ الاُمَّةِ إلّا النّاصِبِینَ وَ الْکافِرینَ وَ الْجاحِدینَ وَ الْمعانِدینَ قالَ: فَأمّا مَنْ تَمَسَّک بِالتُّوحیدِ وَ الْاِقْرارِ بِمُحَمَّدٍ – صَلَّی اللهُ عَلَیْهِ وَ آلِه – وَ الْاِسْلامِ … .
أمیر المؤمنین – علیه السلام – فرمودند: از میان مردم مسلمان، کسی به هلاکت نمی رسد مگر اینکه از ناصبیان و کافران و انکار کنندگان و معاندان باشند. و افزود: و امّا کسی که به توحید، تمسّک جوید و به پیامبر اسلام و حقانیت دین اسلام اعتراف داشته باشد و همچنان در این عقیده باقی بوده و خارج نگردد و ظالمین به ما اهل بیت را پشتیبانی نکند و برابر ما کینه و عداوت نورزد، اگر در تشخیص آن که خلیفه رسول الله کیست، در تردید قرار گیرد و «ولایت ما أهل بیت» را در نیابد و البته با ما اظهار دشمنی نداشته باشد، این انسان مسلمان مستضعف خواهد بود که امید رحمت و مغفرت برای او هست و او فقط باید نگران گناهانش باشد.
«مستدرک سفینة البحار، ج ۶، ص ۴۶۸»

عَن الامام علی – عَلَیْهِ السَّلامُ – قالَ: إنَّ الأئِمَّةَ مِنْ قُرَیْشٍ غُرِسُوا فِی هذا البَطْنِ مِنْ هاشِمٍ لا تَصْلَحُ عَلی سِواهُمْ وَ لا تَصْلَحُ الْوُلاةُ مِنْ غَیْرِهِمْ.
امیر المؤمنین – علیه السلام – فرمودند: همانا امامان (بعد از پیامبر) از قریش اند و درخت وجودشان در سرزمین این تیره از بنی هاشم غرس شده، این مقام در خور دیگران نیست و رهبران دیگر شایستگی این مقام را ندارند.
«نهج البلاغه، خطبه ۱۴۴»

عَنْ أمِیرِ الْمُؤمِنِینَ – عَلَیْهِ السَّلامُ – قالَ: وَ قَدْ جَعَلَ اللهُ لِلْعِلْمِ أهْلاً وَ فَرَضَ عَلی الْعِبادِ طاعَتَهُمْ بِقَوْلِهِ: «و آتُوا الْبُیُوتَ مِنْ أبْوابِها» وَ الْبُیُوتُ هِی بُیُوت العلْمِ الَّذی إسْتَوْدَعَتْهُ الأنبِیاءُ وَ أبْوابِها أوْصیاؤُهُمْ.
امیر المؤمنین – علیه السلام – فرمودند: خداوند برای «علم» جایگاهی مناسب مقرر داشته است و بر بندگانش اطاعت از آن را واجب گردانده و فرموده: از درب خانه داخل شوید و منظور از بیوت خانه های علم است که به انبیاء داده شده و أبواب آن اوصیاء آن ها هستند.
«نور الثقلین، ج ۱، ص ۱۷۷»

عَن الامام علی – عَلَیْهِ السَّلامُ – فِی بَیانِ قَوْلِهِ تَعالی «وَ مَن یُؤْتَ الْحِکْمَةَ فَقَدْ أُوتِی خَیْرًا کَثِیرًا» (بقره/۲۶۹) قالَ: هِیَ طاعةُ اللهِ وَ مَعْرِفَةِ الْاِمامِ.
أمیر المؤمنین – علیه السلام – در تفسیر آیه «به هر کس حکمت داده شود، خیر فراوانی داده شده است» فرمودند: مراد از حکمت، بندگی خدا و شناختن امام است.
«الکافی، ج ۱، ص ۱۸۵»

قالَ أبا عَبْدِ اللهِ – عَلَیْهِ السَّلامُ – : إنَّ وِلایَتَنا وَلایَةُ اللهِ عَزَّ وَ جَلَّ الَّتِی لَمْ یُبْعَثْ نَبِیٌّ قَطُّ إلّا بِها.
امام صادق – علیه السلام – فرمودند: همانا ولایت ما ولایت خدا است، ولایتی که هیچ پیامبری جز با آن مبعوث نگشته است.
«امالی مفید، ص ۱۴۲»

منبع : http://tebyan-mobaleghin.ir